دانشنامه

گاما اینترفرون

گاما اینترفرون (Interferon-γ) یک سیتوکین (نوعی پروتئین) است که در تنظیم سیستم ایمنی بدن نقش بسیار زیادی دارد و توسط سلولهای ایمنی ذاتی و اکتسابی ترشح می شود.

این پروتئین اولین بار توسط ویلوک (Wheelock) در سال 1965 تشخیص داده شده و نقش اساسی آن در سیستم ایمنی در سال 1980 توسط YIP و همکارانش اثبات گردید.

آنچه تاکنون توسط دانشمندان علوم پزشکی مشخص شده است، این واقعیت است که تولید گاما اینترفرون توسط T-Cell ها برای مقابله با عوامل بیماری زا انجام میشود و نقش این ملکول در سیستم ایمنی بدن غیر قابل انکار است.

تمام اینترفرون ها دارای خاصیت ضد ویروسی هستند و علاوه بر این اینترفرون گاما فعال سازی ماکروفاژ ها عملیات نظارتی دارد. تحقیقات نشان داده است ممکن است اینترفرون گاما در لنفوسیت های T، بعنوان یک فاکتور رشد یا تولید آنتی بادی عمل کند.

مطالعات بالینی مختلفی نشان میدهد که به دلیل وجود انواع اینترفرون طبیعی در جلبک اسپیرولینا، سیستم ایمنی وقتی اینترفرون های خون سطح بالایی داشته باشند به شدت قوی شده و بدن را به آماده ترین حالت دفاعی خود می برد. به همین دلیل در بیماران خود ایمنی به شدت مصرف جلبک اسپیرولینا را باید تحت کنترل و پس از ارزیابی حساسیت ها انجام داد.

منبع :

Bernhard Ryffel, in International Review of Experimental Pathology, 1993
Vasileios C. Kyttaris, in Systemic Lupus Erythematosus, 2016
Jan VilčekJunming Le, in Encyclopedia of Immunology (Second Edition), 1998

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

یک دیدگاه

  1. بازتاب: … – Drotat
همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا