تحقیقات

اثر فیکوسیانین بر مهار اختلال تولید سنگ اُگزالاتی در کلیه

با توجه به این که استرس اکسیداتیو یک مکانیسم دخیل در آسیب کلیوی ناشی از اگزالات می باشد می توان گفت که شاید مواد ضد اکسیدان قادر باشند آثار سمی اگزالات را کاهش دهند. در این راستا ، از یک مدل زنده برای بررسی نقش فیکوسیانین C  (که یک ماده ی ضد اکسیدان شناخته شده بوده و از جلبک  های آبزی و مشخصا گونه های اسپیرولینا استخراج می شود) در پیشگیری از فعالیت سنگ سازی کلیسم اگزالات استفاده شد. در روند مطالعه، در 2 گروه(هر گروه دارای 6 موش بود) از 4 گروه موش سفید ویستار (Wistar) هایپراگزالوری ایجاد شد (به این منظور ، سدیم اگزالات با غلظت 70mg/kg در صفاق موش ها تزریق گردید ). یک ساعت پیش از تزریق سدیم اگزالات ، فیکوسیانین با غلظت 100mg/kg به صورت خوراکی و تک دوز در اختیار موش ها قرار گرفت. همچنین یک گروه کنترل بدون دریافت سدیم اگزالات و یک گروه کنترل که فقط فیکوسیانین دریافت می کردند نیز  لحاظ شدند. تجویز فیکوسیانین با افزایش سطح گلوتاتیون و مالون دی آلدهید پلاسمای موش های دریافت کننده ی سدیم اگزالات (p<0.001)  منجر به بهبود چشمگیر (p<0.001  ) محتوای تیول بافت کلیوی و بقایای حاصل از تخریب RBC ها گردید که نشان دهنده ی خاصیت ضد اکسیدانی فیکوسیانین C در مقابله با استرس اکسیداتیو ناشی از اگزالات می باشد. تجویز فیکوسیانین پس از دریافت اگزالات ، باعث افزایش قابل توجه فعالیت آنزیم های کاتالاز و گلوکز 6 فسفات دهیدروژناز (p<0.001) در بقایای گلبول های قرمز گردید که نشان می دهد احتمالا فیکوسیانین یک احیا کننده ی رادیکال های آزاد می باشد. بررسی احتباس کریستال های کلیسم اگزالات در بافت کلیه با استفاده از میکروسکوپ نور پلاریزه و ساختار کلیه با استفاده از میکروسکوپ الکترونی، حاکی از وجود ویژگی های طبیعی (بافت کلیه با عملکرد طبیعی) در گروه های دریافت کننده ی فیکوسیانین می باشد. بنابراین مطالعه ی اخیر  نشان دهنده ی خواص دارویی فیکوسیانین در جلوگیری از اختلال عملکرد نفرونی ناشی از اگزالات می باشد و مهر تاییدی است بر لزوم انجام کارهای تحقیقاتی بیشتر به منظور بهره گیری از این منبع بالقوه ی آبی برای مصارف پزشکی.

منبع :

https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/16477383

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا